Jehovah's Getuigen zijn één van de meest controversiële religies geweest sinds Charles Taze Russell en de Internationale Bijbelonderzoekers in 1879 voor het eerst De Wachttoren begonnen uit te geven. Op het Internet uit deze controverse zich in de vele websites en discussieforums over Jehovah's Getuigen. Er bestaan letterlijk honderden, wellicht zelfs duizenden websites die op één of andere manier het onderwerp Jehovah's Getuigen bespreken. Waarin onderscheidt zich dit forum van andere websites of forums over Jehovah's Getuigen?
Wanneer we Gods Woord de bijbel bestuderen, valt het op dat de bijbel een eerlijk boek is. In veel historische verslagen uit de bijbel worden de fouten en zonden van zijn dienstknechten beschreven. Uit die bijbelverslagen blijkt dat Jehovah God kennelijk niet van mening is dat fouten en misstappen van zijn dienstknechten in de doofpot gestopt moeten worden. De genoemde fouten en misstappen brachten weliswaar smaad op de naam en reputatie van Gods dienstknechten (en indirect op Jehovah's naam), maar kennelijk vindt Jehovah openhartigheid, eerlijkheid en nederigheid belangrijker. Hij belooft zelf zorg te dragen voor de heiliging van zijn naam, waarbij Hij op zijn eigen vastgestelde tijd zijn naam van alle smaad zal zuiveren.
Hoe gaan wij tot die tijd echter persoonlijk om met ernstige problemen binnen de organisatie? De openhartigheid waarmee Jehovah de bijbelse verslagen heeft laten optekenen, is binnen de organisatie vaak niet zo vanzelfsprekend. Hoe moeten we daarop reageren? Welke bemoediging kan dan ‘het geknakte riet weer oprichten' (Jesaja 42:3)? Zoals uit Mattheüs 12:20 en 21 blijkt, heeft het ‘geknakte riet' betrekking op mensen die zich in een benarde situatie bevinden, zoals die man met een verdorde hand. De context van de profetie in Jesaja 42 en in Mattheüs 12 laat zien dat het ‘geknakte riet weer opgericht kan worden' door onze hoop op Christus te vestigen. Dat is ook Paulus' raad aan de Galatische broeders en zusters die blijkbaar te maken hadden met ernstige problemen in hun gemeenten. Deze problemen waren zo ernstig dat aan het begin van Paulus' brief aan de Galaten een dankwoord ontbreekt. Dit was tegen Paulus' gewoonte in om aan het begin van een brief te schrijven dat hij God dankt voor de geadresseerden (vergelijk Romeinen 1:8-15).
De gemeenten in Galatië bestonden voornamelijk uit christenen die niet van joodse afkomst waren. Paulus had in zijn prediking bij hen alle nadruk gelegd op het geloof, het vertrouwen en de vrijheid in Christus. Maar na zijn vertrek hebben verkondigers van joodse herkomst de Galatische gemeenten de wet van Mozes dwingend willen opleggen. Zo zou de in de joodse wet voorgeschreven besnijdenis noodzakelijk zijn om redding te verkrijgen. Paulus verzet zich fel tegen deze nieuwe dwingelandij, en benadrukt dat wie geen jood was toen hij christen werd, zich niet aan de joodse wet hoeft te gaan houden.
Het ontbreken van een dankwoord aan het begin van de brief doet vermoeden dat deze dwingelanden al enige successen onder de Galatische gemeenten hadden geboekt. Hoogstwaarschijnlijk waren de Galaten van mening dat de nieuwe leer met zijn strenge regels serieuzer was dan Paulus' simpele boodschap van vertrouwen en vrijheid in Christus. In deze context scheef Paulus: “Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen. Luister naar wat ik, Paulus, tegen u zeg: als u zich laat besnijden, zal Christus u niets baten. Ik verzeker u dat iedereen die zich laat besnijden verplicht is om de wet volledig na te leven. Als u probeert door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door de wet na te leven, bent u van Christus losgemaakt en hebt u Gods genade verspeeld. Want door de Geest hopen en verwachten wij dat we op grond van geloof als rechtvaardigen worden aangenomen. In Christus Jezus is het volkomen onbelangrijk of men wel of niet besneden is. Belangrijk is dat men gelooft en de liefde kent, die het geloof zijn kracht verleent” (Galaten 5:1-6, Nieuwe Bijbel Vertaling).
Zoals Paulus beredeneerde, is er zo'n 2000 jaar geleden te Golgotha een bijzonder hoge prijs betaald voor onze “vrijheid in Christus”. Christus' opofferingen voor deze vrijheid waren zo groot dat het voor hem en zijn hemelse Vader teleurstellend zou zijn, als we ‘ons opnieuw een slavenjuk laten opleggen' (Galaten 5:1). De strijd tegen menselijke dwingelandij en voor onze persoonlijke “vrijheid in Christus” is daarom een nobele zaak die onze inspanningen dubbel en dwars waard zijn. Alleen door tot onze “goede herder” Christus te gaan, ontstaat bemoediging die het mogelijk maakt om een ‘geknakt riet weer op te richten'. (Johannes 10:11)
Het is onze wens dat het Paradise Café een haven verschaft voor al onze broeders en zusters die moeilijkheden hebben ondervonden of nog steeds ondervinden binnen de organisatie. Het is onze wens dat wij elkaar ondanks moeilijkheden en in overeenstemming met Romeinen 3:4 kunnen blijven opbouwen en aanmoedigen tot een rotsvast vertrouwen in Jehovah onze God: ”God worde waarachtig bevonden, ook al wordt ieder mens een leugenaar bevonden.”
Het Paradise Café - Team
PS: Het is nu enkele jaren geleden dat wij bovenstaande missieverklaring hebben aangenomen voor Paradise Café. Hoewel de oprichters van Paradise Café dit nog steeds als primair doel van Paradise Café beschouwen, hebben we de afgelopen jaren bemerkt dat personen en hun denkwijzen aan verandering onderhevig zijn. Wij willen er daarom op wijzen dat u op Paradise Café inmiddels een groot aantal personen met een nog groter aantal meningen over allerlei geloofsonderwerpen kunt tegenkomen, inclusief de meer controversiële onderwerpen (vanuit het christelijke geloof geredeneerd).
Voor informatie over registratie op dit forum kunt u in het hoofdmenu bovenaan de pagina op "Registreren" klikken.
