Wat is Gods bedoeling voor twijfelende JG? (OT)

[Elle]

Hallo allemaal,

Steeds weer is het zo dat JG die zich terugtrekken of uitgesloten worden voor zogenaamd afvallig denken op het gebied van bijbelinterpretatie, zich de vraag stellen: Waar moet ik nu heen?

Het is zelfs zo dat er zijn die toch weer terug gaan naar de JG, want ze kunnen zich evenmin verenigen met bepaalde leringen en bepaald gedrag van kerkgenootschappen.

Daarom mijn vraag: Wat is Gods bedoeling?

Is het Gods bedoeling te speuren naar een kerk-gemeente met de meest juiste leer en levenswijze, en je daar dan bij aan te sluiten?

Of is het Gods bedoeling dat je zijn middel voor redding aanvaardt, Jezus Christus, en daarna met hen verder gaat, en dat een gemeente op de tweede plaats komt?

Als ik kijk naar de voorbeelden in de bijbel, zowel van het OT als het NT dan zie ik dat het nergens altijd goed verloopt en dat er altijd binnen het volk van God mensen en stromingen zijn die er een potje van maken.

Wordt er in de 7 brieven aan de 7 gemeenten in Openbaring de raad gegeven om maar te vertrekken als er één of meerdere dingen niet kloppen in leer en levenswandel? Moet men buiten de gemeente op zoek gaan naar de perfecte gemeente?

Wordt er in het OT de raad gegeven bij verkeerde leer en leven om maar een eigen landje te gaan stichten buiten de grenzen van Israël?

Of wordt men opgeroepen om binnen de gemeenschap zoutend zout en lichtend licht te zijn, en ondertussen je band met God te handhaven en te onderhouden ondanks de gebeurtenissen en onjuiste leer en leven?

Of moet men doen wat Paus deed in Handelingen 19:8-10, waar staat (NW):

"8*Hij ging de synagoge binnen, waar hij drie maanden lang met vrijmoedigheid sprak, terwijl hij lezingen hield en overredingskracht gebruikte aangaande het koninkrijk Gods. 9*Maar toen sommigen zich bleven verharden en niet geloofden en ten aanhoren van de menigte nadelig spraken over De Weg, trok hij zich van hen terug en zonderde de discipelen af, terwijl hij dagelijks lezingen hield in [de aula van] de school van Tyrannus. 10*Dit ging twee jaar lang zo voort, zodat alle bewoners van het [district] Asia het woord van de Heer hoorden, zowel joden als Grieken."

Let wel dat hij hier eerst met de synagoge was samengegaan, althans hij neemt de gelegenheid waar om in de synagoge vrijmoedig over het evangelie te spreken, maar als dat niet meer gaat dan trekt hij zich van hen terug. Dit is dus eigenlijk een andere situatie als die van twijfelende JG die zich binnen een gemeente bevinden.

We zien in 2 Tim. 3:5 (NW) dat men, wanneer leer en levenswijze onaanvaardbaar is geworden, zich niet uit de gemeente verwijdert, maar zich afkeert van dit soort personen:

"3 Maar weet dit, dat er in de laatste dagen kritieke tijden zullen aanbreken, die moeilijk zijn door te komen. 2*Want de mensen zullen zichzelf liefhebben, het geld liefhebben, [zullen] aanmatigend [zijn], hoogmoedig, lasteraars, ongehoorzaam aan ouders, ondankbaar, deloyaal, 3*zonder natuurlijke genegenheid, niet ontvankelijk voor enige overeenkomst, kwaadsprekers, zonder zelfbeheersing, heftig, zonder liefde voor het goede, 4*verraders, onbezonnen, opgeblazen [van trots], met meer liefde voor genoegens dan liefde voor God, 5*die een vorm van godvruchtige toewijding hebben, maar de kracht ervan niet blijken te bezitten; en keer u af van dezen. 6*Want uit hun midden staan de mannen op die zich op sluwe wijze in huisgezinnen indringen en zwakke vrouwen als hun gevangenen wegvoeren die beladen zijn met zonden en door velerlei begeerten gedreven worden, 7*die altijd leren en toch nooit tot een nauwkeurige kennis van de waarheid kunnen komen."

Misschien is de huidige situatie bij de twijfelende JG niet te vergelijken met de 1e eeuwse situatie. We zien in de 1e eeuw dat men niet de gemeente verlaat, maar de personen mijdt. In onze situatie wordt men bij twijfel aan de leer en handelwijze van het BL uitgesloten wanneer men daar ruchtbaarheid aan geeft. Er heerst bij de JG een rigide regime van boven af, een autoritair en vaak rücksichtlos/niets ontziend beleid jegens andersdenkenden binnen de groep. Dat maakt de situatie misschien anders dan die in Israël of in de 1e eeuw, hoewel we zien dat dit ook toen plaatsvond (3 Joh. :9-12).

In onze 21e eeuw hebben we een scala van, en een ongelovelijk rijke, maar ook arme variatie van geloofs- en interpretatiestromingen. Het ligt er voor het uitzoeken.

Is het Gods bedoeling een eigen weg te gaan, of is het Gods bedoeling om ter wille van Christus van de medeleden van een groep dan maar lijden te ondergaan, d.w.z. afwijzing, uitsluiting, en mijding?

Wat brengt dat te weeg bij de teruggetrokkene of uitgeslotene? Moet deze dan maar terug gaan, of gaat hij op zoek naar een niet bestaande perfecte gemeente en wordt hij daarbij nog meer gefrustreerd dan hij al is?

In mijn eigen geval heb ik een huisgemeente gevonden waar ik mezelf kan zijn, vrij ben om te te uiten en het oneens te zijn met bepaalde leer. Dat geeft lucht.

Misschien moet men in onze 21e eeuw wel een eigen groep vormen, een eigen vrije huisgemeente, waar men samen met anderen God en Jezus kan eren, en zijn geloof kan opbouwen zowel naar binnen als naar buiten toe.

Dit zijn wat overdenkingen van mij. Hoe denken jullie hierover?

Groetjes,
Elle

[Lambert]

Hallo Elle,
Het is moeilijk om hier gelijk op te reageren.
Ik lees b.v. een huisgemeente waar ieder zichzelf kan zijn, dus ieder heeft zijn eigen gedachten over een bepaald punt. Dat vind ik geen "eenheid" in de zin van de vroege Christenen(voor de afval) Je maakt dus een gemeente van andersdenkenden,
Het eren van God en Jezus b.v. in de gedachtenwereld van sommigen ,zien een grote Pannenkoek die geëerd moet worden, een stuk is God het tweede stuk is de Heilige Geest, het derde stuk is Jezus Christus, deze 3 zijn 1, voorgesteld door deze pannenkoek,Weer anderen zien God op de troon zitten met Jezus aan zijn rechterhand. Met deze verschillen kan men onmogelijk in eenheid God eren, evenmin een loflied zingen als de tekst afwijkt, wat in ons denken is.
Ik zal proberen een werelds voorbeeldje te geven:
het lied En datteme toffe jongens zijn,dat willen we weten en daarom komen wij overal.
Stel dat je een ouwehoer bent die altijd thuis is.,dan kun je onmogelijk dit lied zingen omdat het een grote leugen is. Indien je het wel kunt zingen moet je ook daadwerkelijk tof zijn en overal komen waar de meisjes zijn.....enz.
Ik denk dat het ware geloof terugkomt met de komst van Christus en daar wil ik op wachten,indien mogelijk. Henoch die ondersteunt dit ook in zijn Messiaanse berichten.
Het onderling opbouwen,hoe goed ook bedoeld, berust op een fiasco. Bij JG hoorde je niets anders, met het opbouwen daar was men al lang in de Melkweg verzeild geraakt, opbouw en groei. Je groeide zo erg, dat, als het waar was al lang was gebarsten. De opbouw is afbraak gebleken en dat was v.a. het verval van de eerste Christenen een feit geworden en kijk nu eens naar de puinhopen van religieuze groeperingen JG inkluis, daar is niets van opbouw of groei te bespeuren, alleen huichelarij en gemaaktheid.
Tot zover, misschien in eerste instantie cru uitgedrukt.
mvg.Lambert

[Elle]

Hallo Elle,
Het is moeilijk om hier gelijk op te reageren.
Ik lees b.v. een huisgemeente waar ieder zichzelf kan zijn, dus ieder heeft zijn eigen gedachten over een bepaald punt. Dat vind ik geen "eenheid" in de zin van de vroege Christenen(voor de afval) Je maakt dus een gemeente van andersdenkenden,
Het eren van God en Jezus b.v. in de gedachtenwereld van sommigen ,zien een grote Pannenkoek die geëerd moet worden, een stuk is God het tweede stuk is de Heilige Geest, het derde stuk is Jezus Christus, deze 3 zijn 1, voorgesteld door deze pannenkoek,Weer anderen zien God op de troon zitten met Jezus aan zijn rechterhand. Met deze verschillen kan men onmogelijk in eenheid God eren, evenmin een loflied zingen als de tekst afwijkt, wat in ons denken is.
Ik zal proberen een werelds voorbeeldje te geven:
het lied En datteme toffe jongens zijn,dat willen we weten en daarom komen wij overal.
Stel dat je een ouwehoer bent die altijd thuis is.,dan kun je onmogelijk dit lied zingen omdat het een grote leugen is. Indien je het wel kunt zingen moet je ook daadwerkelijk tof zijn en overal komen waar de meisjes zijn.....enz.
Ik denk dat het ware geloof terugkomt met de komst van Christus en daar wil ik op wachten,indien mogelijk. Henoch die ondersteunt dit ook in zijn Messiaanse berichten.
Het onderling opbouwen,hoe goed ook bedoeld, berust op een fiasco. Bij JG hoorde je niets anders, met het opbouwen daar was men al lang in de Melkweg verzeild geraakt, opbouw en groei. Je groeide zo erg, dat, als het waar was al lang was gebarsten. De opbouw is afbraak gebleken en dat was v.a. het verval van de eerste Christenen een feit geworden en kijk nu eens naar de puinhopen van religieuze groeperingen JG inkluis, daar is niets van opbouw of groei te bespeuren, alleen huichelarij en gemaaktheid.
Tot zover, misschien in eerste instantie cru uitgedrukt.
mvg.Lambert

Hoi Lambert,

Het is ook moeilijk wanneer ieder van een van anderen verschillend standpunt uitgaat, maar het kan toch niet zo zijn dat Jezus niet bij machte is om gedurende zijn afwezigheid iets achter te laten waar mensen wat mee kunnen?

Het lijkt mij toe dat we iets (proberen te) zoeken wat niet te vinden is, een perfecte gemeente waar alles op rolletjes loopt en waar iedereen hetzelfde denkt. Die is er nl. nog nooit geweest, ook niet vlak na Jezus' vertrek naar de hemel. Niet voor niets schreven Paulus, Petrus, Johannes, Jacobus en Judas brieven aan groepen gelovigen om hen aan te sporen om te strijden voor het geloof dat eenmaal aan de heiligen is overgeleverd (Judas vers 3-4). Er was zowel voor als na de komst van Christus altijd wel iets wat niet klopte in de leer en in het leven.
Is het Gods bedoeling dat allen moeten zoeken naar gelijkgestemden in alles, of gaat het om de hoofdzaken (wat deze hoofdzaken dan ook mogen zijn)?

Zoeken we niet op een verkeerde manier? Verwachten we misschien te veel, en proberen we iets te vinden wat (nog) niet bestaat? En loopt daarom ons zoeken steeds stuk? Gaat het niet de vraag WIE (een persoon) we moeten zoeken, inplaats van WAT (een perfecte situatie en/of juiste leerstellingen/leeropvattingen) we moeten zoeken? Het is ons steeds ingeprent door het WTG dat het gaat om de ware leer en de juiste manier van leven. Maar wat is dat? Wat betekent "in geest en in waarheid aanbidden"? In de contekst van waar dit woord staat, gaat het over de plaats (Jeruzalem/de berg Gerizim) en over de manier waarop met bidt (of men het kent of niet), niet met en in rituelen, maar geestelijk en waarlijk, echt, en ik denk dat daar ook de werking van Gods geest bij betrokken is. Deze geest werd, te beginnen met Pinksteren, uitgestort zodat we IN of MET geest kunnen bidden, waardoor het niet meer een ritueel gebeuren is, maar vanuit een getrokken en betrokken hart wat aangezet wordt door Gods geest. Het is geen "eigen werk" meer.

Ik zing meestal ook niet over iets waarin ik niet geloof, of ik geef daar in mijn gedachten een andere betekenis aan, waardoor ik het wel kan zingen.
Wat betreft "de grote pannenkoek", als mensen echt geestelijke mensen zijn, zoals Paulus in 1 Kor. 2:6-16 uitlegt, dan is er altijd ruimte voor een gesprek zonder strijd. En verder is elke christen verantwoordelijk voor zichzelf wat zijn standpunt betreft. Er is ons door Christus verzekerd dat het kenmerk van zijn discipelen liefde was, en verder wordt ons gezegd dat we één en eensgezind moeten worden/zijn, net als God en Jezus (Joh. 17). Het duurt langer dan een leven lang voordat we zover zijn in het christendom. We moeten echter bereid zijn om er aan te beginnen.

Groetjes,
Elle

[Lambert]

Inderdaad zijn er hoofdzaken en bijzaken, laat de één de ander niet verdringen, daar geef ik je gelijk in. Allereerst het loskoopoffer, dat wordt zelfs door alle bijbelvertalingen beschreven, terwijl andere dingen zoals chronologie geen kant noch wal raken,evenals de opsomming van de Oudvaders waar 1 verwijderd werd uit de MT(Kainan). Het Loskoopoffer is dus een vastigheid,. Maar ik pin mij niet vast als andere dingen niet kloppen.
Toch vind ik het een fijn thema om over te discussiëren en uit jouw berichtgeving proeft men warmte, ook al omdat je bereid bent om wel naar een Christen Gemeente te gaan, ondanks fouten hunnerzijds. Terecht haalde jij de 7 Gemeenten aan uit Opb., het is me opgevallen dat uit ieder van de 7 gemeenten getrouwen zullen zijn, ongeacht of zij "lid" waren,
Gr. Lambert

[Boanerges]

Beste Elle,

Je hebt me aan het denken gezet, maar ik weet - eerlijk gezegd - nog niet wat Gods bedoeling voor ons is.

Ik krijg een acute allergische reactie en overal jeuk ( :D ) als ik aan georganiseerde religie of bijeenkomsten denk. Ik vertrouw op Gods geest als mijn persoonlijke coach die mettertijd duidelijk zal maken wat we moeten doen.

Bedankt voor je tot nadenken stemmende posting.

Je broer, Boa

[Lambert]

Beste Vicktor,

kleine toelichting op Luther:

Ondanks misschien zijn oprechtheid t.o.v. het ware geloof had ook Luther evenals andere hervormers ongelijk. Dat zien wij met name aan het voortvloeisel van zijn sekte de diverse Lutherse stromingen die ook allen in de Drieëenheid geloven Kinderdoop, Hellevuur e.d. .Doordat de Ostfriesche Adel de volgelingen een vrijplaats bood, waarvan ook uit onze contreien gretig gebruik van werd gemaakt door diverse bannelingen, kon dit geloof overleven en uitbreidden. Bij nader inzien is men er niets mee opgeschoten wat Waarheid betreft, integendeel, de lidmaten waren ook hier onderhevig aan opgelegde regels die bij niet naleving, excommunicatie tot gevolg hadden.
Wat dat betrof kon men net zo goed RK blijven, (ook vol van afvalligheid). Misschien was alleen de evolutie naar vrijheid van godsdienst hier een voorloper van, maar zeer zeker niet op het moment dat het protestants geloof zich kon uitbreiden. Evenals nu werd het leefpatroon voorgeschreven aan de hand van bijbelse teksten als die daarop volgens de leiders van toepassing waren(kledingvoorschriften o.a. bij de Mennisten) ect.

[Lambert]

Hallo Vicktor,
Dat begreep ik wel, het was alleen maar een aanvulling op Luther, waaruit bleek, dat de Schapen die van kooi verwisselden(RK naar Protestants) ook hier bij de winterdag werden geschoren zodat dezen ook hier bij kou geen beschutting hadden. Bij de meeste religie is dit een feit, niet alleen op het financiële vlak, maar ook geestelijk, waarbij het "opzien" naar mensen centraal staat, waar zelfs voor gewaarschuwd wordt in Psalmen.

[buchhie]

Ik ben Gods woord gaan lezen uit een objectief oogpunt.

Ik ben tot geloof gekomen door het lezen van het woord van God door middel van onze verlosser zijn zoon Jezus. Ik ben er van overtuigd dat de werkende kracht hier achter de heilige geest is.

Als ik de bijbel lees wordt ik constant op bovenstaande gewezen. Geloof in de Vader, zijn zoon en de Heilige Geest.

Alleen door dit geloof heb je redding en krijg je alle levenslessen die nodig zijn om in harmonie in liefde met elkaar te leven.

Als meerdere mensen dit geloven wordt er automatisch doormiddel van de Heilige Geest de gemeente gevormd die Jezus voorstaat.

Als je dat gelooft en voelt dan heb ik geen wereldse organisatie nodig. Al de wereldse organisaties hebben wel iets goeds en iets slechts, maar niet het goede en voortrefelijke wat de geestelijke gemeente van Jezus heeft.

Ik kan nergens uit op maken dat ik een wereldse organisatie moet aanhangen.

En wat de getrouwe en beleidvolle slaaf betreft, dat is eenieder die het woord van God goed met hartstocht en in de ogen van de meester goed verspreid.

buchhie

[Egbert]

Beste Bucchie,

Ik ben heel blij dat je ook tot die conclusie bent gekomen!

Ik zal binnenkort iets schrijven over de vraag wat de oorsprong van het woord 'religie' eigenlijk is.

Het is een vermoeden, maar ook dat bevestigt weer dat wij geen religie hoeven aan te hangen, maar dat het draait om geloof, niet om religie.

(De discussie dat het hetzelfde betekent, ga ik weerleggen).

[Elle]

Beste Bucchie,

Ik ben heel blij dat je ook tot die conclusie bent gekomen!

Ik zal binnenkort iets schrijven over de vraag wat de oorsprong van het woord 'religie' eigenlijk is.

Het is een vermoeden, maar ook dat bevestigt weer dat wij geen religie hoeven aan te hangen, maar dat het draait om geloof, niet om religie.

(De discussie dat het hetzelfde betekent, ga ik weerleggen).

Hoi Egbert,

Ik geloof ook dat geloofsvertrouwen iets heel anders is dan religie. Religie kan men definiëren als het navolgen van een stel regels, terwijl geloofsvertrouwen een intieme relatie is met goddelijke personen. Daarbij is bidden niet een ritueel, maar een doorlopend gesprek vol liefde, emotie en vertrouwen.

Het betekent m.i. echter niet dat men in deze relatie altijd zelf mag regelen wat men wil doen of laten. Een relatie heeft ook met afspraken te maken, met grenzen, en deze zijn niet door ons te trekken, alsof wij alleen hebben te bepalen wat wel of niet kan in deze relatie. God geeft de voorwaarden, niet wij, althans zo vat ik het op. Wij gaan accoord met Gods voorwaarden, niet andersom.

Groetjes,
Elle

[Elle]

Ik ben Gods woord gaan lezen uit een objectief oogpunt.

Ik ben tot geloof gekomen door het lezen van het woord van God door middel van onze verlosser zijn zoon Jezus. Ik ben er van overtuigd dat de werkende kracht hier achter de heilige geest is.

Als ik de bijbel lees wordt ik constant op bovenstaande gewezen. Geloof in de Vader, zijn zoon en de Heilige Geest.

Alleen door dit geloof heb je redding en krijg je alle levenslessen die nodig zijn om in harmonie in liefde met elkaar te leven.

Als meerdere mensen dit geloven wordt er automatisch doormiddel van de Heilige Geest de gemeente gevormd die Jezus voorstaat.

Als je dat gelooft en voelt dan heb ik geen wereldse organisatie nodig. Al de wereldse organisaties hebben wel iets goeds en iets slechts, maar niet het goede en voortrefelijke wat de geestelijke gemeente van Jezus heeft.

Ik kan nergens uit op maken dat ik een wereldse organisatie moet aanhangen.

En wat de getrouwe en beleidvolle slaaf betreft, dat is eenieder die het woord van God goed met hartstocht en in de ogen van de meester goed verspreid.

buchhie

Hoi Bucchie,

Bedoel je met "wereldse organisatie" een kerkgenootschap? Zo ja, dan ben ik dat met je eens. Een kerkgenootschap is een organisatie die zich o.a, tegen anderen afzet, want waarom richt men anders zo'n genootschap op. Het is o.a. om een eigen identiteit te creeëren, verschillend van de anderen.

Maar toch worden christenen in de bijbel aangemoedigd om elkaar op te zoeken, elkaar bij te staan, samen God te aanbidden, samen te luisteren naar God en Jezus, en ook om zich te laten snoeien door de Landman, God, als ranken die verbonden zijn met de ware wijnstok, Jezus Christus. We kunnen geen op zichzelf (be)staande ranken zijn, die zich niet tot anderen aangetrokken voelen, alsof ze slechts met zichzelf te doen hebben. Door verbonden te zijn met de ware wijnstok, is men ook verbonden met de andere ranken. Deze kan men niet negeren.

Het is net als met Paulus' illustratie van de gemeente, voorgesteld door een lichaam. Men kan niet zeggen dat men de andere lichaamsleden niet nodig heeft, of dat men slechts het Hoofd nodig heeft. Men heeft zowel het Hoofd als de andere lichaamsleden nodig om goed te kunnen functioneren.

Althans, zo vat ik het op.

Groetjes,
Elle

[buchhie]

Hoi Elle

Ik bedoel inderdaad een (kerk)genootschap (noem alle wereld religies maar op) die zeggen dat ze het één of ander hebben en dan beweren dat je daar aan moet conformeren want anders.......

ik ben er van overtuigd dat je in eerste instantie zélf door bemiddeling van Jezus in het geloof tot Jehovah moet komen. Ik ben er van overtuigd dat je daarna mensen gaat ontmoeten die het zelfde voelen en denken.
Ik ben van mening dat ik, als ik meer groei in mijn geloof in de bijbel dat ik mensen ga ontmoeten die het zelfde denken en het zelfde gevoel hebben. (hier onstaat dan m.i. de geestelijke gemeente van Jezus. Dit maakt veel mensen mi ook onzeker. Het lijkt los zand maar je bent sterk door je geloof en zo verbonden met al je metgezellen in het geloof)

Ik heb al met menig persoon over het geloof gepraat op mijn werk en in mijn naaste omgeving die niet een kerkgenootschap aanhangt maar wel het zelfde denken en vinden zoals ik over de bijbel praat.
Maar praat ik met mensen die een kerkgenootschap vertegenwoordigen dan merk ik al snel bij het dieper op een onderwerp ingaan dat er wrijving komt en dat je het zelfde moet gaan denken als wat het kerkgenootschap voorschrijft.

Ik ben niet echt goed onderlegd in de bijbel, maar het gevoel wat ik bij de bijbel heb is dat ik voor mij zelf de keuze moet maken om in Jehovah te geloven en goed te doen in zijn ogen en dat ik, als rank, mijn plaats vind aan de wijnstok met alle andere losse ranken.

buchhie