OT: (Geestelijk) Israël

[botteke]

Zo brak Israël met het koningshuis van David, en dat is zo gebleven tot op de dag van vandaag. De Israëlieten, die hadden gehoord dat Jerobeam was teruggekeerd, lieten hem vragen om voor de volksvergadering te verschijnen. Daar werd hij uitgeroepen tot koning van heel Israël. Er was niemand meer die het koningshuis van David steunde, behalve de stam Juda. ... Jerobeam liet tempels bouwen op de offerhoogten en stelde priesters aan die niet tot de nakomelingen van Levi behoorden, maar afkomstig waren uit alle groepen van de bevolking. ... Op de vijftiende dag van de achtste maand, de datum die Jerobeam eigenmachtig had vastgesteld als feestdag voor de Israëlieten, besteeg hij de treden naar het altaar dat hij in Betel had laten maken, om er een offer te ontsteken. (1 Koningen 12:19,20,31,33)

Ondanks deze gebeurtenissen beterde Jerobeam zijn leven niet. Hij bleef voor de offerplaatsen priesters aanstellen uit alle groepen van de bevolking; wie maar wilde kon een aanstelling krijgen als priester van de offerplaatsen. Zo verviel het koningshuis van Jerobeam tot zonde, waardoor het uiteindelijk zou worden uitgeroeid en van de aarde weggevaagd. (1 Koningen 13:33,34)

Maar hij brak niet met de zondige praktijken van Jerobeam, de zoon van Nebat, die de Israëlieten tot zonde had aangezet, want de gouden stierenbeelden in Betel en Dan liet hij ongemoeid. (2 Koningen 10:29)

[Egbert]

Wat bedoel je eigenlijk met deze posting André?

Dat 'israël' eigenlijk het foute deel was? Maar Juda ook en benjamin :)

Later werden de verstrooide stammen van Israël en Juda weer één, na de terugkeer uit de ballingschap, tenminste, dat is wat de bijbel profeteerde.

[botteke]

Wat me opviel in 1 Koningen is dat er ook toen een soort "nieuw" verbond gesloten werd: met Jerobeam, een opzichter van Salomo:

"Jou zal ik aanstellen tot koning over heel het gebied dat je verlangt. Jij zult koning van Israël zijn. Als je luistert naar alles wat ik je opdraag, mij gehoorzaamt en doet wat goed is in mijn ogen door mijn voorschriften en geboden in acht te nemen zoals mijn dienaar David dat deed, dan zal ik je ter zijde staan en je koningshuis bestendigen, zoals ik dat ook voor David heb gedaan. Ik zal Israël aan jou geven." - 1 Koningen 11:37,38

En voor Juda:

"[Salomon's] zoon zal ik één stam [Juda] laten houden, opdat er bij mij in Jeruzalem, de stad die ik heb uitgekozen om er mijn naam te laten wonen, altijd iemand zal zijn die het licht van het koningshuis van mijn dienaar David brandend houdt." - 1 Koningen 11:36

[botteke]

Of je wilt of niet :-) Maar ik kom op een hersenkronkel terecht (ik heb er blijkbaar nog)

je hebt gelijk als je zegt dat zowel Israël als Juda in de fout gegaan zijn, maar...

Op een bepaald moment waren de koningen van Israël onder de voet gelopen en was het gedaan, alleen de koningen van Juda bleven nog tot en met de ballingschap.

Tijdens de ballingschap, vanaf Cyrus, mochten ze Jeruzalem met de tempel weer opbouwen. Het waren die van Juda die dat deden. Wie waren de tegenstanders? De Israëlieten. Daardoor werd het stilgelegd en pas met de bekrachtiging van Darius in zijn tweede regeringsjaar werd er weer verder gegaan.

Tijdens de herbouw vonden ze de rol van Mozes, waarna de Judezen de tempel gingen reinigen:

"Josia liet ook de heiligdommen afbreken die de koningen van Israël op de offerhoogten in Samaria hadden gebouwd om de Heer te tergen. Hij deed daarmee hetzelfde als hij in Betel had gedaan." (2Koningen 23:19, NBV)

Er werd bij de herbouw van de tempel en de reiniging duidelijk een onderscheid tussen "Juda" enerzijds (herbouw) en de "Israëlieten" anderzijds (de tegenstanders en de vroegere afgodendienaars).

Het was pas tegen het einde, of na het einde, van het herstel van de tempel dat de reiniging kwam.

Ik zou in dit licht wel eens willen zien wat nu exact het "nieuwe verbond" met Juda en Israêl inhoudt.... :umnik.gif: