PDA

View Full Version : OT: De Dood van het Ego



mariah
20 december 2007, 11:49
het ego wil naar zijn aard verdelen en heersen
waar het ego geen verdeeldheid kan zaaien, kan het ook heersen
gedachten die het ene idee van het andere scheiden leggen een sluier over je besef van eenheid.
gedachten die de ene mens met de andere of het ene met het andere verbibden laten de eenheid juist zien.
je kan soms denken iemands deen aan te vallen zonder de persoon aan te vallen
maar er zijn niet zoveel mensen die zich niet personlijk aangevallen voelen wanneer je hun ideen aanvalt
mensen identificeren zich met gedachten en ideen
als je met mensen comminiceert zoek dan naar wegenom hun ideen te erkennen en er rekening mee te houden
mensen zullen nooit in vrede met elkaar kunnen samen leven als hun ideen niet naast elkaar kunne staan, zonder te wedijveren
als je iemands idee accepteerd , zelfs als je het er niet me eens bent wil dat zeggen dat je respect naar hem toe hebt
in vrede samen leven vereist dat je kijkt naar wat je met die ander verbindt
en niet wat je van elkaar scheidt
een poging omde verschillen te overwinnen is vaak tot mislukken gedoemd
omdat het gezond is dat er verschillen zijn
zolang ze gerespecteerd wordenstaan ze de mogelijkheid tot hartelijke relaties niet in de weg
geeef een ander de ruimte om anders te zijn
laat de verschillen er gewoonzijn
dan blijf je van binnen vredig en hij ook
ga begrijpen hoezeer je probeert anderen te veranderen
zodat ze passen in het beeld dat je hebt van hoe ze zouden moeten zijn
voel het duwen en terekken
dat is de wereld van het ego
het ego is het onzekerste wat er bestaat in het universum
het heeft geen aangeboren zelfverzekerheid
het ego is dat deel van jou dat niet weet dat het bemind wordt
het kan geen liefde geven
het ego moet te horen krijgen en leren dat het over liefde beschikt
dit is een bedrigende bewering
want zodra het ego inziet dat het over liefde beschikt
hodt het op ego te zijn
het ego moet sterven
om als liefde te worden herboren
nu weet je dus waarom de meeste mensen zich tegen verlichting zetten
als je ontwaakt denk je misschien
ik ben er niet meer
maar dood gaan is een stoomcursus ontwaken
degene die de cursus goed doorlopen zijn overal waarheen ze worden gezonden tevreden
als dat betekend om hulp te bieden aan iemand van een ander ras religie enz
dan is dat uitstekend
je losmaken van een zinloze identiteit is een onvermijdelijk onderdeel
van het pad naar huis toe

en alles wat je op aarde meemaakt is een proces waarin je leert vertrouwen te stellen in jezelf
je broeder
en in god

nog een laatste wens voor het nieuwe jaar

de heere zegenen u en behoedde u
de heere doet zijn aangezicht over u lichten
en geve u vrede

amen

anita mama van 4
21 december 2007, 17:35
Al onze verlangens hebben steeds hun wortels in onze reeds genetisch bepaalde fysieke en sociale behoefte aan veiligheid, waardering en verbondenheid.


Verlangen brengt ons ook nog bij hoop.
Hoop lijkt misschien iets positiefs, echter hoop is meestal een verlangen in de zelf-suggestie (waan) dat iets zo of zo zal zijn, vaak echter afgewisseld met de (onbewuste) angst dat het niet zo zal zijn.
En het betekent dan naast (een subtiel of onbewust) lijden of onvrede ook leven in spanning.
Het woord hoop kan echter ook nog een bescheiden en harmloos verlangen uitdrukken dat onmiddellijk weer losglaten kan worden.
"Hoop doet leven" is een oude volkswijsheid en geeft aan dat wanen angsten en verlangens de drijfveer zijn achter al ons handelen en gedrag.
Hoop houdt ons bezig.


Wanneer we goed opletten kunnen we waarnemen dat boosheid uiteindelijk altijd ontstaat uit gefrustreerde verlangens.
En in de diepte meestal direct of indirect uit een (meestal on- bewust) gefrustreerd verlangen naar veiligheid, verbondenheid of waardering. Het kan echter ook uit (onbewuste) vastgehouden oude frustratie zijn.
Boosheid uit belediging ontstaat uit de frustratie van een (meestal onbewust) terug-verlangen naar respect, eigen-(ego)- waarde (waardering) en heel in de diepte naar veiligheid.
En boosheid omdat iemand anders boos op ons is, komt ook voort uit gefrustreerd respect-verlangen of uit gefrustreerd ver- langen die ander te kunnen domineren (macht).
Wanneer het soms lijkt dat boosheid voortkomt uit angst, besef dan dat met die angst een gefrustreerd verlangen gepaard gaat (bijvoorbeeld naar veiligheid).
Boosheid uit pijn ontstaat uit het gefrustreerde terugverlangen naar onze toestand van vóór de pijn. (normaal onbewust). Vaak komt boosheid echter ook voort uit een opeenstapeling van frustraties waar we ons niet bewust van zijn, die zich echter door een kleine aanleiding in grote boosheid kan manifesteren.

anita mama van 4
22 december 2007, 11:52
uit mijn boek persoonlijk onderhoud:
vechten is hechten:

het is altijd een slechte strategie om in een relatie grieven op te zouten en weg te stoppen in een rugzak.
vroeg of laat knapt de zak.
uit onderzoek bleek dat er een medailie bestaat met aan de ene kant intimiteit en de andere kant agessiviteit.
uit hechtingsgedrag bleek dat wanneer de agressive kant boven kwam dat juist die mensen de trouwste zijn.
men heeft onder zocht dat wanneer mensen er niet in slagen met anderen een intieme relatie op te bouwen omdat ze niet in staat zijn het openlijk met elkaar oneens te zijn en hun onenigheid uit te "vechten ".

ik vecht wel

anita mama van 4
23 december 2007, 16:14
uit mijn boek persoonlijk onderhoud , en dan kap ik ermee omdat mijn moeder via dit onderwerp met mij wil praten en dat ik mijn ego maar dood moet laten gaan en dat ik altijd maar weer geacht word om haar te begrijpen en dat ze altijd maar weer bezig is om de aandacht te richtern op hoe zei zich voelt en dat iedereen maar met mij na believe mag omgaan en dat mijn broer mij helemaal dood zwijgt en dat moet ik maar normaal vinden en vooral niks van zeggen en dat ik mijn schoonzus maar moet begrijpen dat ze me af bekt en mijn moeder vind haar helemaal geweldig natuurlijk zoals iedereen die tegen mij is en dat ze een bandje liet horen van mijn andere stiefvader en dat ze zo geemotioneerd was en ik heb er dan een ander beeld van namelijk dat hij in de keuken stond te grijnzen toen ik wanhopig aan de deur stond te rukken met mijn koffer op de stoep en zo in een pleeg gezin ben terecht gekomen . en dat ze het nodig vond om naar maatschappeli8jk werk ging voor die relatie terwijl haar dochter hulp nodig had en dat ik met veel dingen zit terwijl ze de aanstichter is maar totaal nergens over wilt praten en zegt dat het mijn probleem is wat ze heeft geleerd op de geldferse roos , die mij natuurlijk gigantisch hebben l;aten barsten enz....
ja ik doe het nu zo ja want mischien dat je dit wel wilt lezen ipv altijd maar met modder te gooien en mij een zieke geest te noemen en te zeggen dat ik vergiffenis nodig hebt want ik weet niet wat ik doe , nou moeder ik weet heel goed wat ik doe ik ben bang om me te veel te hechten aan je want dat is een gevaarlijke positie voor mij waarin ik afhankelijk word en dan weer in de steek gelaten kan worden .

uit mijn boek :

uit persoonlijk onderhoud:

bordeline : een emotionele stoornis op grond van onopgeloste innerlijke conflicten.
vaak zijn het intiligente mensen. het niet tot ontwikkeling komen van een positief zelfbeeld .
de wortels liggen vanaf het 3de levensjaar waarin het kind niet in staat is een zelfbeeld te vormen en zich onafhankelijk van hun ouders te maken.
de oorzaak ligt vaak in emotionele problemen van de ouders zelf . wezenlijk voor de ontwikkeling is dat ouders hun kind op een gezonde manier zelfvertrouwen laten ontwikkelen.
het kind ervaart dat als die steun ontbreekt als in de steek gelaten worden , alleen gelaten worden en de ontwikkeling van een depressie in gang zet.
het kind geeft de pogingen op om los te komen.
het kind maakt zich in toenemende mate afhankelijk van de goedkeuring en genegenheid van de moeder om zich goed over zichzelf te kunnen voelen.
maar het is een onecht zelf.
traumatische gebeurtenissen spelen een doorslag gevende rol.

botteke
23 december 2007, 16:41
Anita,

Een mooi stukje uit je boek.

Het gevaar ligt hem erin dat we er ons vaak nog steeds in laten mee slepen of proberen erachter te verschuilen.

De kracht die we willen hebben ligt hem erin om hierboven te staan. Elke poging die je probeert om contact te maken is hun ogen weer een een bevestiging om door te gaan je te bekijken zoals ze vroeger al deden. Maar als je hier boven staat en hun negeert verliezen zij hun evenwicht. Ze kunnen je immers dan niet meer raken.

Ik heb verleden week met mijn broer ervaren. Hij was er goed in om mij van alles de schuld te geven en wilde geen contact niet meer met me. Maar hij heeft sindsdien ook geen contact meer gezocht met de rest van de familie. Voor mij een bewijs dat er langs mij kant geen schuld is maar dat hij het alleen maar afreageerde om zichzelf een goed gevoel te geven.

In de tussentijd (2005) zijn zijn (stief)grootvader en een paar maanden later zijn grootmoeder overleden. Van de laatste heeft hij (ook al heeft hij ze al 14 jaar niet meer gezien) de erfenis aanvaard.

Afgelopen weekend kreeg ik plotseling (na 14 jaar) een mail om de foto en bepaalde gegevens van mijn genealogische website te verwijderen. Ik had niet direct gezien wie het was en vroeg om nadere specificaties omdat de namen op zich niet bekend waren bij mij.

Zijn antwoord was: 'herken jij je eigen broer niet meer?' en met het verzoek al zijn gegevens te verwijderen. Geen vraag over wat er met z'n grootmoeder precies gebeurd is, nog minder over hoe het met z'n grootvader was. Dat liet hem waarschijnlijk koud. En hij was toen het lievelingetje van de familie, van m'n ouders en grootouders. En ik was het onhandelbare kind.

Ik heb dus geen enkele behoefte om verder met hem contact te onderhouden. Wat geweest is is kapot, en proberen opnieuw contact te houden zal dit zeker niet wegwerken.

Ik troost me met het feit dat ik ondertussen door m'n onderzoek weer nieuwe familie bij heb gekregen, van sommigen zelfs waarvan ik hun bestaan niet eens wist (een neef van m'n moeder). En dat gaat goed. Ik heb de rest niet nodig. Ik laat ze in de waan dat ze er goed aan gedaan hebben. Als m'n broer ooit komt te overlijden zal uiteindelijk zijn eigen familie niet aan z'n graf staan. En hij zal er mee moeten leren leven dat het enige wat hij heeft de familie van zijn vrouw is. Hijzelf heeft niets meer.

Gebruik je tijd en energie aan degene die het wel verdienen en smeek niet bij degene die je onrechtvaardig hebben behandeld om vergeving en liefde. Want er is niets dat zij moeten vergeven. Sta er boven en laat zien dat jij ze niet nodig hebt om verder te gaan.